دکتر منصوره باقری پور فصلنامه تخصصی حقوق در آینه فقه 1 2 2024 10 21 Legislative Policy of Iran in the Field of Privacy سیاست تقنینی ایران در حوزه حریم خصوصی 17 39 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA سیدمحمد دانشجوی دکترای حقوق خصوصی نصرت الله استادیار گروه حقوق خصوصی 2024 09 07 Background and Aim: Privacy is a fundamental human right recognized in many legal systems and holds special significance. It is evident that a right of such importance necessitates the provision and enforcement of appropriate legal safeguards. Materials and Methods: This syudy id of descriptive - analytical one. Ethical Considerations: Authenticity of the texts, honesty has been observed in this study. Findings: In the Iranian legal system, privacy is addressed based on Islamic principles and statutory laws, including the Constitution, civil laws, and criminal laws. This article examines the status of privacy in the Iranian legal system, analyzing its concepts, foundations, and challenges. In Iranian statutory law, privacy is not explicitly protected, and the existing laws in this area are implicit, scattered, uncoordinated, and limited to specific aspects of privacy. The Iranian Constitution, particularly Articles 22 and 23, emphasizes the protection of private life, correspondence, and individual freedoms. Furthermore, criminal laws impose penalties and provide enforcement mechanisms for violations of privacy. However, challenges such as varying interpretations of privacy, conflicts between public security and individual rights, and advancements in modern technologies have made privacy a topic that requires further clarification and alignment within the Iranian legal system. Conclusion: Therefore, the necessity of protecting privacy through the enactment of specific laws is strongly felt, as the Constitution only outlines general principles and leaves the details to ordinary laws. It is crucial to define the boundaries and dimensions of privacy and establish appropriate legal remedies. This article examine the strengths and weaknesses of the Iranian legal system in protecting privacy and offers recommendations for improving the current situation. حریم خصوصی از حقوق بنیادین بشری است که در بسیاری از نظام‌های حقوقی به رسمیت شناخته شده و از اهمیتی ویژه برخوردار است. بدیهی است که حقی با این میزان اهمیت، ضرورت پیش بینی و اعمال ضمانت اجراهای حقوقی متناسب را طلب می¬کند. مواد و روش‌ها: روش تحقیق در این پژوهش به صورت توصیفی ـ تحلیلی است. ملاحظات اخلاقی: در این تحقیق، اصالت متون، صداقت و امانت¬داری رعایت شده است. یافته‌ها: در نظام حقوقی ایران، حریم خصوصی بر مبنای اصول اسلامی و قوانین موضوعه از جمله قانون اساسی، قوانین مدنی و جزایی مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله به بررسی جایگاه حریم خصوصی در نظام حقوقی ایران می‌پردازد و مفاهیم، مبانی و چالش‌های موجود در این حوزه را تحلیل می‌کند. در قوانین موضوعه ایران، حریم خصوصی به صراحت مورد حمایت قرار نگرفته و وضع قوانین در حمایت از این حق به صورت تلویحی، پراکنده، نامنسجم و محدود به برخی جنبه¬های حریم خصوصی است. در قانون اساسی ایران، به ویژه اصول 22 و 23، به حفظ حرمت زندگی خصوصی، مکاتبات و آزادی‌های فردی تأکید شده است. همچنین، قوانین جزایی در رابطه با نقض حریم خصوصی، ضمانت‌های اجرایی و مجازات‌هایی تعیین کرده‌اند. با این حال، چالش‌هایی مانند برداشت‌های متفاوت از مفهوم حریم خصوصی، تعارض میان امنیت عمومی و حقوق فردی، و توسعه فناوری‌های نوین باعث شده است که این موضوع همچنان در نظام حقوقی ایران نیازمند تبیین و تطبیق بیشتری باشد. نتیجه: لزوم صیانت از حریم خصوصی با تدوین قانون خاص احساس می¬شود، چرا که قانون اساسی صرفاً به بیان کلیات پرداخته و بیان جزییات را بر عهده قانون عادی نهاده است تا حدود و ثغور این حریم و ابعاد مختلف آن و همچنین تعیین ضمانت اجراهای مطلوب مورد توجه واقع شود. این مقاله به بررسی نقاط قوت و ضعف نظام حقوقی ایران در حمایت از حریم خصوصی پرداخته است و پیشنهادهایی برای بهبود وضعیت موجود ارائه می‌دهد. /downloadfilepdf/19418